مهتاب (در حال حاضر دبی)، انتاریو، کانادا. ۶ اسفند ۱۳۹۱

بیش از دو ماه از امدن دبی (مهتاب) به خونۀ ما می گذره، در این دو ماه انقدر به  این دختر شیرین وابسته شدیم که نمی تونیم ازش جدا شیم، اون و جوردی برادرو دوست تازه اش همبازی های خوبی هستن و از فرصتهائی که برای پارس کردن به سگهای همسایه بدست می ارن  لذت می برن.‬

کاترین و کن‌  و بچه‌ها - میسیساگا، کانادا - ۳۰ مهر ۱۳۹۱

چشمک یکی‌ از چهار توله ماده‌ای بود که که در اوایل تابستان ۱۳۹۰ در حالی‌ که فقط یک ماه از تولدشان می‌گذ شت به پناهگاه آورده شدند. به مسٔولان پناهگاه گفته شد که مادرشان کشته شده ولی‌ معلوم نیست این حرف تا چه حد واقعیت داشته باشد. به هر حال چون آنها خیلی‌ کوچک بودند و محیط پناهگاه برایشان مناسب نبود، خانواده زرین سرپرستی آنها را به عهده گرفتند .

فرید و سیندی یقینی، ۲۲ شهریور ۱۳۹۱ - اتاوا، کانادا

در یک صبح زیبای بهاری، پدرم با من تماس گرفت و گفت صدای ضجه توله کوچکی، در اطراف خانه شان، حسابی آرامش آنها را برهم زده است. او هر چه به دنبال صاحب آن صدا گشته او را نیافته است، چون او با دیدن آدمها ساکت میشده. از آنجاییکه منزل ما نزدیک منزل پدری ام است بلافاصله به تراس طبقه بالا رفتم و هر چه از آن بالا، اطراف را نگاه کردم چیزی ندیدم. بعد از ظهر صدا کاملا قطع شده بود و همه ما فکر کردیم شاید مادرش او را پیدا کرده و با خود برده است. داستان ظاهرا به پایان رسیده بود. همان شب، فریبا (خواهرم) موقع بالا آمدن از پله های محوطه نزدیک خانه شان، توده سیاه رنگی را در گوشه یکی از پله ها میبیند، او فکر میکند یک کلاه پشمی سیاه رنگ که احتمالا دورش انداخته اند را دیده.

پذیرندگان: نیکول و کارلهاینتز پیلگریم - شهریور ۱۳۹۱ - فریدریکشافن، آلمان

قصه آشنایی ما با رویا و اسکار برمی گرده به یکسال قبل از زمانی که به آلمان اومدن تا برای همیشه با ما زندگی کنن. یعنی وقتی که همسرم برای کار به ایران رفت. یه روز تلفنی برام از یه سگ زیبای سرگردان صحبت کرد که اغلب میومد پشت دروازه کارخونه و کلی از دیدن همسرم ذوق می کرد.

گزینش شده توسط: لیندا کی‌ -  اکلند، کالیفرنیا    - آگوست  ۲۰۱۲

هر دفعه که صفحه پت فایندر رو پایین می‌‌بردم صورتش میومد جلوی چشمم. اسمش لاکی بود و همراه بیوگرافیش یه ویدئوی یوو تیوب هم بود. بالاخره اون ویدئو رو بارها تماشا کردم. داستان زندگی‌ اون یکی‌ از اون داستانهای حیرت انگیز بود؛ قصه یه سگ خیابانی در ایران که با وجود همه حوادث عجیب و غریبی که براش اتفاق افتاده بود زنده مونده بود، از تیراندازی به پاهای عقبش گرفته ( و از دست دادن دو تا از دوستاش در این تیراندازی) تا فرستادنش به آمریکا برای واگذاری

انی آلتمن - - ٢ مهر ١٣٩١ - سانفرانسیسکو

چند خط از فرشته نجات آقا ریکا

ريکا وقتي که 2 ماه بيشتر نداشت توي يک روز سرد آمد خونه من. اوايل اسفند بود که يک نفر بامن تماس گرفت که توي يکي از شهرکهاي فريدون کنار توله سگي حدود 2 ماهه در اثر کتکي که خورده بيهوش افتاده و داره ميميره. سريع خودمو به آدرسي که داه بودند رسوندم و ديدم يه توله سگ سفيد کوچولو در حالت شوک وبيهوشي مرتب داره از دهنش آب ميريزه وبي نهايت ترسيده و ناله ميکنه. بيدرنگ گذاشتمش توي ماشين و به سمت کلينيک دامپزشکي حرکت کردم. متاسفانه هيچ کدوم از آقايون دامپزشکي که هميشه سگهامو پيششون ميبردم نبودن و اين بچه لحظه به لحظه داشت حالش بدتر ميشد.

خانواده ستاین - ١ مهر ١٣٩١ - دنبری - کانتیکات آمریکا

تابستان که در پناهگاه وفا کار میکردم فکر کردم که چه خوب میشود اگر هر داوطلب که از خارج میاید به ایران یک سگ با خودش ببرد و برایش یک فامیل خوب پیدا کند. این شد که تصمیم گرفتم یکی از توله های سالم را با خودم به آمریکا بیاورم. با آقای علی ثانی، مدیر پناهگاه، صحبت کردم و او با عقیده من موافقت کرد و رفتیم به دیدار از توله های سالم. دو تا از آنها را که به نظر سالم بودند انتخاب کردیم و بعد از انجام آزمایش خون  و بازدید از طرف دامپزشک پناهگاه معلوم شد هر دو سلامت بودند.

قسمت اول

داستان زندگي اميد

يادم مياد ان روزيك روز سرد و نزديك زمستان بود

در دفترم نشسته بودم كه يكمرتبه نميدانم چرا هوس كردم بجاي مدير كارخانه خودم به منازل كارگرها بروم و كارها را كنترل كنم. ازصندلي برخاستم و به طرف منطقه بومهن رفتم .وقتيكه درحال عبور از يكي ازكوچه هابودم ديدم يك سگ كنار كوچه نشسته و تا ماشين من را ديد با دوتادست خودش را كنار كشيد و چشمانش به چشمان من دوخته شد. من رفتم بطرف منزل ان خانم كارگرو سريع برگشتم و مقداري سوسيس

خانواده فراتیچلی - سونل کالیفرنیا - اردیبهشت ۱۳۹۱

از همان لحظه ای که عکس "دلبند" را در تارنمای "گروه نجات ژرمن شپرد های شمال کالیفرنیا" دیدم می دانستم که قسمت این است که "دلبند" دختر من بشود. من از قبلاً تصمیم گرفته بودم که یک سگ بالغ می خواهم،

خانواده کولدیکات - کسترو ولی - کالیفرنیا - فروردین ۱۳۹۱

ما عاشق "دلناز" هستیم!

"دلناز" برای اولین باربه پارک سگ ها رفت و همه چیز به خوبی پیش رفت. ما تا الآن برای بردن او به پارک صبر کرده بودیم، چون "دلناز" در کنار سگ های دیگر خجالتی است و ما نمی خواستیم که بترسد.

برایان و تریش شمیت - بارینگتون ، نیو جرزی، آمریکا - ۴ تیر ۱۳۹۱

روز روز ۱۷ شهریور ۱۳۹۰ ، هارلی دوستی که تقریبا پانزده سال همراه ما بود ، تو خونه و جلوی چشمان ما فوت کرد. اولین باری که دیدمش، اونقدر کوچیک بود که تو کلاه کاسکت من جا می شد. اما اون موجود کوچولو تبدیل به یه شپرد میکس فوق العاده دوست داشتنی شد . وقتی مرد ، قسم خوردم که هرگز سگ دیگه ای رو نیارم.

YAKUZA, Yalissa- به افتخار فرح روان (Farah Ravon ) و با اضافه کردن LL به وسط اسم ، فالون (Fallon ) نامیده شد.
" فالون " ۲۰ آذر ۱۳۹۱ ایران رو ترک کرد و در فرودگاه JFK نیویورک پا به خاک آمریکا گذاشت.

خانواده تالی - ۲۱ فروردین ۱۳۹۱ - شهر الامیدا، کالیفرنیا

من عاشق این برچسب های پشت ماشین ها هستم . باید به کسی که می تونه توی 1 تا 6 کلمه یک پیغام کامل و پرمعنی رو منتقل کنه ، آفرین گفت . شاید اتفاقی نبود که چند هفته قبل ، برای اولین بار ، چشمم به یکی از این برچسب ها افتاده که نوشته بود " کی ، چه کسی رو نجات داده ؟ "

بریتانی و الی - فروردین ۲۳

۱۳۹۱

سلام بچه ها. اسم من کرا، قبلا آیدا بود.

. الان دارم از اولین سفری که با خونواده رفتم ، براتون می نویسم. داریم می ریم ایالت کلرادو که خونواده الی و دختر خاله جدیدمو ببینیم . درسته که گاهی بی تابی میکنم ولی همیشه آماده ماجراجویی هستم.

کریستین و دان آذر ۱۳۹۰ انتاریو، کانادا

پدر و مادر لوسی طی‌ چند ماه گذشته خیلی‌ خوب باهاش کار کردند. لوسی خیلی‌ اعتماد به نفس پیدا کرده و مثل اوایل ورودش که از خیلی‌ چیزا می‌‌ترسید نیست.

ماریان و خانواده - مهر ۱۳۹۰ - انتاریو، کانادا

در یکی از آخرین روزهای ماه اکتبر ۲۰۱۱، من عکس یکی از قشنگترین سگ هایی که در عمرم بهشون برخوردم رو دیدم. با در نظر گرفتن اینکه من تعدادی از کمیاب ترین سگ های عظیم الجثه رو نگهداری کردم میشه فهمید که من با سگ های زیبا غریبه نیستم. 

آماندا و جیسون ریناارت ، ۲۳ آبان ۱۳۹۰ -  انتاریو ، کانادا

سلام دوستان من کُپُلم؛

من خیلی خوشحالم که اینجا پیش خانواده جدیدم در کانادا زندگی میکنم. اونها اسم منو عوض کردند و صدام میکنند "پولو" ، چون توی یک سفر به ونیز با زندگی "مارکوپلو"  آشنا شدند و فکر میکنند که من هم مثل "مارکوپلو" دنیا را گشته ام. من در نوامبر به پدر، مادر و برادر بزرگم که اسمش  "خرسی" هست پیوستم.

خانم و آقای آرچر-19  دی‌ ۱۳۹۰

وقتی اُپال 8  ژانویه 2012  اومد پیشمون  تا با ما زندگی کنه ، دختر خیلی خجالتی بود. بعد از یکماه اون خیلی خوب خودشو با برنامه های ما و کارهای روزانه  وفق داد. هیچی بهتر از زندگی با دو تا رفیق پیر بازنشسته نیست اپال روزش رو با یه کش و قوس حسابی به بدنش شروع می کنه و میرهتا یه دوری اطراف بزنه.

دوم آذر ۱۳۹۰

- خانم استفنی جیمز

والهو، کالیفرنیا

در٢٣ نوامبر٢٠١١، من ياشا رو آوردم تا در دوره تعطيلات عيد شكرگزارى ازش نگهدارى كنم. در ٢٤ نوامبر (روز عيد) تصميم گرفتم براى هميشه نگهش دارم. اون توله سگ گرد و قلمبه و بامزه ايه.

خانم و آقای کیهانی - ۲۱ دی‌ ۱۳۹۰ - تهران، ایران

فاکسی، پسر سیاه رنگ 6 ساله، یکی دیگر از مهمانهای کوچک وفاست، که مدتیست با کمک خانم گندم تدریسی صاحب خانه و زندگی شده و خداروشکر که خوشبخت شده است.

خانم بهاره پور احمد درباره آشنایی با او میگویند

خانواده مظلومی  - 11 دی 1390 - ونکوور کانادا 

من نزدیک ۱ ماهم بود که به پناهگاه آوردنم و یه خانواده مهربون (خاچاطوریان) تصمیم گرفتن که منو برای مدتی‌ توی خونشون نگهدارن.چندروز از حضورم در خانواده اونها نگذشته بود که خیلی‌ مریض شدم و امیدی به زنده بودنم نبود.

خانواده اسکات - بسانس فرانسه - ۱۲ مرداد ۱۳۹۰

نازگل خانم که عزیز دل‌ همه ماست خوشبخت شد.

کلی و بابی درافشار ، ۱۷ بهمن ۱۳۹۰ - لوس آنجلس، کالیفرنیا

بالاخره نزدیکای اولین سالگرد تولد"نیرو" یا همون " چارلی، نشستم و شروع کردم به نوشتن داستان اون . به عنوان موسسان New Leash on Life Animal Rescue (پناهگاه سگها تو کالیفرنیا ) ، نامه ها و عکسهایی که خانواده ها برامون می فرستن ، خیلی مهمن (حتی اگه بعد از 8 ماه به دستمون برسن) !

سیلیا پلیستر - ۲۸ مهر ۱۳۹۰ - ونکوور کانادا

در ٢٠اكتبر ٢٠١١ من اولين قدمم را در سفر به خانه هميشگيم گذاشتم و به همراه برادرم بيلى از ايران راهى ونكوور شدم. چند هفته اول را در جاى خيلى دورى با خانواده موقتيم زند گى كردم. بعد مادر دائميم اومد دنبالم و من خيلى هيجان زده بودم.

زوبین موبدشاهی- مورگان هیل - کالیفرنیا - ۲۷ شهریور ۱۳۹۰

ما تابستان پارسال یک عکس و چند خط در مورد جنی در فیسبوک گذاشتیم:جنی یک ساگ ماده خیلی‌ مهربون و نگهبان عالی‌. اونو با جرب وحشت ناک آوردن قرنطینه. اولش خیلی‌ می‌ترسید . یک خانم چند روزی تو حمام خونش نگاه داشته بود ولی‌ دیگه نتونست و دادش به ما .

خانواده کانیرز - سن حوزه ، کالیفرنیا -   ۸ تیر ۱۳۹۰

وقتى نلى اومد پيش ما، مثل يه هاپوى كوچولوى اسباب بازى بود. اون خيلى خودسر و داراى شخصيت خاصى بود! همه رو دوست داشت و دوست داشت باهاشون بازى كنه. اون خيلى خوشگل بود و همه عاشقش بودن. اون از جمله توله سگ هاى خوشبختى بود كه مورد حمايت وفا و حاميانش قرار گرفته بود و ما هم واقعاً از مدتى كه اون باهامون زندگى ميكرد لذت برديم. 

خانواده دانهام - ۲۸ مهر ۱۳۸۹، شهر ونکوور کانادا

سلام، من بیلی هستم و خانواده دانهام سرپرستی منو قبول کردنددر ۲۰ اکتبر، ۲۰۱۱ من از ایران به ونکوور کانادا پرواز کردم تا با اونا ملاقات کنم. اولش خیلی‌ از همه چی‌ می‌ترسیدم...! دلم نمی‌‌خواست از توی قفسم بیام بیرون و وقتی‌ هم که اینکارو کردم با یه عالمه پله رو به رو شدم!

خانواده دارتنل

۵ شهریور ۱۳۹۰

بلماانت، کالیفرنیا

دوستان ، داستان مادر و توله هاش را كه در آمل بوسيله يك مرد مهربان آلماني نجات داده

شده بودند ، يادتون هست ؟

باربارا و مت - ۲۱ خرداد ۱۳۹۰ - شهر پسکادرو

ماه ها بود كه دنبال يك سگ مي گشتيم تا زماني كه همسرم " مت " اعلاميه اي رو مربوط به نمايشگاه سرپرستي در " Half Moon Bay" ديد .

فرح و مت (CA) درمرداد ۱۳۹۰ سرپرستی دائم بولیت را قبول کردند:

پناهگاه وفا ،  بولیت Bulleit و برادراش رو وقتی که توله سگهای کوچولوئی بودن ، نجات داد.  از شانس خوب ما بود که اون خیلی زود به آمریکا اومد و ما تونستیم اونو ببینیم.

خانواده دورقی - مرداد ۱۳۹۰

ما یه سگ داشتیم که متاسفانه سرطان گرفت. این برای همه ما خیلی ناراحت کننده بود چون دامپزشک گفت که بهترین راه اینه که باهاش  خداحافظی کنیم و اجازه بدیم که بخوابوننش.

خانوم گرتا - لندن، انتاریو، کانادا -  ۲۴ مهر ۱۳۹۰

بامبی سابق/ بنی فعلی‌

باعث و بانی‌ آشنایی ما با ویکی و گروه نجاتش سهیلا بود که از سالها پیش در حمل و نقل، سرپرستی موقت، و یافتن خانه دائم برای سگ‌هایی‌ که از کشورهای دیگر به کانادا می‌‌آیند با این گروه همکاری داشته و دارد.

خانواده ایرانی در واشنگتون دی سی - ۸ اسفند ۱۳۸۹

اگه یه نفر ساعت ۱۰ صبح از جلوی پنجره ما رد بشه یه پسر سه ساله رو می‌‌بینه که یه ساندویچ کره بادوم زمینی‌ رو سرش گذاشته و داره رو انگشتای پاش آهسته قدم برمی‌ داره و یه سگ‌ بزرگ سیاه و سفید هم داره با اشتها دنبالش میره. همین سگ‌ بعد از ظهر به آرامی دختر و پسر کوچیک منو دنبال میکنه و با هم گرگم به هوا بازی می‌‌کنند. اون سگ‌ دوشیزه پتیه.

کیتی و مت  آلن- گوبل - ۲ خرداد۱۳۹۰

الان تقریباً سه ماه میشه که لیلی اومده پیش ما. روزای اول همش سعی می کرد اسکوتر(داداش بزرگشو) سر جاش بنشونه ؛ خوراکیهاشو قاپ می زد و نمی ذاشت اسکوتر  تو جای خودش بخوابه.

سیامک و نسرین یگانه -۹ فروردین ۱۳۹۰

ما خیلی خوش شانسیم که سرپرستی یه توله سگ رو از پناهگاه وفا قبول کردیم. خیلی سخته لذتی رو که این کوچولو به زندگی ما داد ،

لی و جاکوب کروپ  -   ۲۸ خرداد۱۳۹۰

ما مدتهاست كه پناهگاه وفا و تعداد زيادي از گروه هاي حمايت از سگها را در فيس بوك دنبال مي كنيم

بعد از يك اسباب كشي ، بالاخره آماده شديم تا يك عضو جديد را در خانواده مان بپذيريم .

۲ فروردین ۱۳۹۰, کتی ویلسون

از همون موقع که به Sonoma County  نقل مکان کردیم ، همیشه تو این فکر بودم که یه سگ دیگه هم بگیریم.

۲۶ فروردین ۱۳۹۰, مری لستر

30 فروردين 1390  ،كارن منتگمري

بعضی از شما عزیزان ممکنه بیاد بیارین داستان مینا را که ما چند ماه پیش منتشر کردیم و در ان درخواست کمک برای نجات او را داشتیم.  این باقی داستان نجات این سگ زیباست

۲۰ اسفند ۱۳۸۹
خانم نغمه امینی -
استان مازندران/ شهر فریدون کنار

سلام، اسم من لاکیه این اسمو مامان نغمه وقتی رفتم خونشون برام انتخاب کرد.تا همیشه شاد و خوش‌شانس باشم.

من تو یکی از روزای گرم تابستون خودمو رسوندم پشت در خونه مامانم. گرسنه و خسته با تنی پر از گاز سگهای دیگه، خلاصه چی براتون بگم که از گرسنگیو ودرد داشتم می‌مردم. چند وقتی بود که شبا یواشکی می‌رفتم پس‌مونده غذای مرغای مامانمو می‌خوردم یه جوری خودمو زنده نگه داشته بودم تا این‌که یه روز که گرسنگی و تشنگی به من فشار زیادی آورده بود رفتم سراغ غذای مرغا ، چشمتون روز بد نبینه که چه سر و صدایی بلند شد و این مرغا چی‌کار کردن .

۱۶ بهمن ۱۳۸۸ - علی، ایدن، ایلا امیری در شهر لوسآنجلس کالیفرنیا

من همیشه دلم می خواست یه سگ داشته باشم، عاشق سگهای نژاد بوردرکالی بودم چون به باهوشی معروفن .از صمیم قلب دلم می خواست یه سگ داشته باشم،اونم یه سگ سیاه. از پدرم راجع به این گروه حمایت از حیوانات توایران شنیده بودم و می دونستم که یه سگ بوردر کالی داره از ایران میاد اینجا. خیلی هیجان انگیز بود.

۱دی ۱۳۸۸ ، خانواده راموس در شهر هیوارد ، کالیفرنیا

خانم آذری راجع به هادوک اینطور می گوید:

هادوک را یک روز گرم تابستانی مرداد ماه در لواسان پیدا کردیم؛ در حالیکه پاهایش شکسته بود، یکی از چشمانش باد کرده و قرمز شده بود و گوشش هم زخم بود. هادوک از از درد ناشی از جراحات قادرنبود از جلوی خانه ای که چند روز گذشته نشسته بود، حرکت کند. خوشبختانه دختر جوانی که در خانه زندگی می کرد، با پناهگاه وفا تماس گرفت.

۹ شهریور ۱۳۸۹- دکتر شبنم بلالی ادین و آقای مارک ادین

امسال تابستان وقتی‌ برای دیدن مادرم به ایران رفته بودم،مسئولین پناهگاه وفا از من پرسیدند آیا می‌‌توانم توله‌ای به نام دریا را که خانمی به اسم شبنم انتخاب کرده بود همراه خودم به آمریکا ببرم یا نه. من موافقت کردم. در ضمن آنها میخواستند که من چند هفته‌ای هم از او نگهداری کنم چون شبنم نمیتوانست بلافاصله او را پیش خودش ببرد.

ساچی خانم ۲۱ آذر ۱۳۸۹

به دکتر شیدا اردلان، تیم کلرک و پسرشون بیژن کلرک واگذار شد

ساچی سگی‌ است با رگه‌ای از نژاد سگ‌ چوپان آلمانی‌ ( ژرمن شپرد ) سفید. او در بچگی‌ باید توله زیبایی‌ می‌‌بوده و با خانواده‌ای زندگی‌ می‌‌کرده است. در نه‌ ماهگی و زمانی‌ که هنوز در حال رشد بوده، آنها دیگر او را نخواسته و به خیابان انداخته اند

در اوایل سپتامبر ۲۰۱۰ به مدت دو هفته ساچی در شهرک غرب دیده شد که آواره و سرگردان اینطرف و آنطرف می‌‌رفت.

واگذاری در تاریخ ۹ دی‌ ۱۳۸۹ ‌به آقای علیرضا شفایی و جولی

بعد از خونه ندا اینا و مامان مریم اینا ، رسیدیم به خونه جولی اینا

پیش مریم اینا اینقدر لوس شده بودم که خب اینجا یکم سخت بود اولش

این صاحابم یکم وسواس داره ، منم تاجایی که تونستم به همه جای خونش یه حال حسابی دادم ، روش کم شد ، خلاصه ما اینیم...

واگذاری در تاریخ ۲ آذر ۱۳۸۹ ‌به خانوادهٔ سعیدی

بابی: غول مهربان

سگی را عضو خانواده کردن هم به نوبه خود تجربه جالبیست! ما همیشه میخواستیم این کار را بکنیم. راستش با آوردن دو سگ اصیل در جایی‌ که این همه حیوان بی‌ سر پناه نیاز به خانه و خانواده دارند احساس ناراحتی‌ وجدان میکردیم.  ما یک سگ دالماسیا (خال خال) داشتیم که پیر شد و مدتی‌ پیش مجبور شدیم با او خداحافظی کنیم و یک ویشلای جوان به اسم ویدا

واگذاری در تاریخ ۲۶مهر ۱۳۸۹ ‌به خانوادهٔ سباستیان

روز هیجدهم اکتبر سال ۲۰۱۰ و در فرودگاه لوگان بوستون بود که برای اولین بار چنس را دیدم. خیلی‌ مشتاق دیدنش بودم اما وقتی‌ طرز راه رفتنش را دیدم خیلی‌ تعجب کردم. او نمی‌‌توانست مستقیم و روی یک خط راست حرکت کند و با سماجت خودش را به سمت چپ می‌کشید.

واگذاری در تاریخ ۳ آذر ۱۳۸۹ ‌به خانوادهٔ زند

فرانک عزیز

میخواستم از شما و گروهتان برای آوردن هانی به آمریکا تشکر کنم. ما از داشتن او خیلی‌ خوشحالیم. او تولهٔ پر جنب و جوش، قوی و رویهم رفته شادی است. در حال حاضر داریم دستشویی‌ رفتن را به او یاد میدهیم. با این که هنوز گاهی‌ اینجا و آنجا کارهایی از او سر میزند اما هر روز بهتر میشود. او دارد به زبان انگلیسی هم عادت می‌کند و روز به روز بهتر حرفهای ما را میفهمد

واگذاری در تاریخ  ۲۰ آبان ۱۳۸۹ به خانم گلاره حجتی

عشق واقعی‌

یه شب که خیلی‌ حالم گرفته بود و حوصلهٔ هیچکس و هیچ کاری رو نداشتم گفتم خوبه سری به فیس بوک بزنم. ساعت ۴ صبح بود که صفحهٔ وفا رو باز کردم و انگاری کار خدا بود که اولین چیزی که دیدم عکس فلفل بود.

واگذاری در تاریخ ۲۷ مرداد ۱۳۸۹ به خانم ندا عبدو

یک خانم دوست داشتنی از پاریس با من تماس گرفت و در حالی‌ که گوشه چشمی به سلینا (  رتسی فعلی ) داشت از روند گرفتن سگ‌ از پناهگاه وفا پرسید . تا نحوه کار را برای او توضیح بدهم و بالاخره مسافری پیدا کنیم که از تهران به پاریس برود و مایل به کمک باشد دو سه ماهی‌ طول کشید.

واگذاری در تاریخ ۱۱ مهر ۱۳۸۹ ‌به تینا & مرتی گیللوم

عزیزان، عکس موری اولین بار در یک عکس دستجمعی از عکس‌های قرنطینه به چاپ رسید...

واگذاری در تاریخ ۱۸ شهریور ۱۳۸۹ ‌به مهرنوش نایاک

وقتی‌ من راکی رو پیدا کردم از شدت درد و کتکی که خورده بود، داشت زوزه می‌کشید. ۷-۸ نفرم بالا سرش جمع شده بودند و نگاهش میکردند. چند تا بچه هم بهش گوشت خام داده بودند که طفلک شکمش کاملا ورم داشت و حتا نمیتونست بشینه. بعد بردمش دامپزشکی و با وکسان و قرص و پماد زخمش و دلدردش بهتر شد و آوردمش خونه خودم.

واگذاری در تاریخ ۱۳ شهریور ۱۳۸۹ ‌به کتی & دون ستروب

واگذاری در تاریخ ۱۷ مرداد ۱۳۸۹

نوروز امسال (۱۳۸۹ ) که پس از ۱۸ سال برای دیدن خانواده‌ام به ایران رفته بودم ، دوست داشتم به گوشه کنار محله مان سرک بکشم و به یاد دوران کودکی در آنجا قدم بزنم. در یکی‌ از این پیاده روی‌ها در گوشه پیاده روی یکی‌ از خیابان‌های فرعی میر داماد چشمم به توده پشالوی کوچکی افتاد که فکر کردم یک گربه مرده است.

شوکو وقتی‌ به پناهگاه اومد یک توله خیلی‌ کوچک و مامانی بود و بعد هم تبدیل به یک سگ بزرگ و خیلی‌ زیبا شد دختر نازی که خیلی‌ مهربون بود و هیچوقت با سگ‌های دیگه سر شاخ نمی‌شد. بدلیل رنگ شیری شکلاتی که داشت اسمشو شوکو (شکلات) گذاشتیم.

واگذاری در تاریخ مرداد ۸۸ ‌به شیدا اردلان، تیم کلرک و پسرشون بیژن کلرک

آقا كرم تلفن زد و گفت يك نفر اومده چند تا توله رو انداخته تو يك چاله نزديك پناهگاه و با غلام رفتيم و آورديمشون بيرون. هر كدوم به اندازه يك مشت بسته اند و تازه راه افتادن و مثل اينكه همين امروز آخرين شير رو از مادرشون خوردن،

 چكارشون كنم؟ يكي از اون روزهاي سرد بهاري بود و بارون تندي مي باريد خود من هم وضعيت خوبي نداشتم و درد شديدي داشتم از طرفي يك توله شيرخواره هم تو خونه داشتم و با اين شرايط جسماني قادر نبودم از اونا هم نگهداري كنم اين بود كه گفتم يك جاي گرم براشون درست كنيد و غذاي نرم كافي براشون بذارين تا ببينيم چكار كنيم؟ يك لونه چوبي بيرون در بود، داخل اونو با پتوي گرم پوشاندند و شيرو ماست و غذاي خيلي نرم براشون گذاشتند.